Przy badaniu dopuszczalności wydania analizujemy m.in. warunki osadzenia w państwie
żądającym ekstradycji, ryzyko tortur lub nieludzkiego albo poniżającego traktowania,
możliwość orzeczenia kary śmierci, stan zdrowia osoby ściganej oraz zagrożenie rażącym
naruszeniem prawa do rzetelnego procesu. Każdy z tych argumentów odnosimy do
dokumentów i realiów państwa, które wystąpiło o wydanie.

Jeżeli spełnione są warunki wniesienia skargi do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.

W sytuacji bezpośredniego ryzyka nieodwracalnej szkody rozważamy również wniosek o
zastosowanie środka tymczasowego, który może wstrzymać wydanie do czasu rozpoznania
sprawy.

W postępowaniach transgranicznych znaczenie może mieć czerwona nota Interpolu. Nie jest
ona międzynarodowym nakazem aresztowania, lecz wnioskiem skierowanym do organów
państw członkowskich o ustalenie miejsca pobytu i tymczasowe zatrzymanie osoby w
związku z planowaną ekstradycją lub podobnym postępowaniem. Nie każda nota jest
publicznie widoczna, a informacje mogą być przekazywane także w formie dyfuzji
(diffusion).

W sprawach dotyczących Interpolu ustalamy, czy dane dotyczące tej osoby są przetwarzane w
systemie oraz analizujemy podstawę poszukiwania. Oceniamy zgodność wpisu z zasadami
Interpolu i przygotowujemy wnioski dotyczące dostępu do danych, ich sprostowania lub
usunięcia. Działania te koordynujemy z obroną prowadzoną w postępowaniu ekstradycyjnym,
ponieważ usunięcie lub zmiana danych w systemie Interpolu nie zastępuje czynności
podejmowanych przed sądem krajowym.
Czerwona nota, krajowy nakaz aresztowania i postępowanie ekstradycyjne wywołują różne
skutki prawne. Ustalamy, które z tych instrumentów zostały zastosowane, jakie dokumenty
stanowią podstawę poszukiwania i przed jakimi organami należy podjąć działania.